ท่ ามกล า งคว ามไม่ส งบในส ามจั งหวัด ชายแดนใต้ ผู้คนในพื้นที่ต่างหวาดระแวง หรือวิตก กังวลในเรื่องของความปลอดภัย ซึ่งมีมายาวนานตั้ง แต่ปลายปี พ.ศ.2547 จนถึงปัจจุบันอีกทั้งยังไม่มี ทีท่าจะเงียบสงบ แต่ในอีกมุมหนึ่ง ซึ่งเป็นมุมเล็กๆ ทางด้านวัฒนธรรม อันเป็นวิถีชีวิตของคนในพื้นที่ สามจังหวัดชายแดนใต้ ที่มีมานานแล้ว ก็คือ ธุรกิจ สินค้ามือสอง ซึ่งถือเป็นธุรกิจที่สร้างรายได้ให้กับ พ่อค้า แม่ค้า และสร้างความพึงพอใจแก่ผู้ซื้อ เหตุ เพราะได้ของดีราคาถูก ซึ่งบางครั้งก็ถือเป็นการชี้วัด ความสามารถของผู้ซื้อ ดังคำกล่าวที่ว่า “ตาดี ได้...ตาร้ายเสีย” หรือบ้างก็บอกว่า “ของแท้มือ สอง...ของเทียมมือหนึ่ง” คำพูดเหล่านี้เป็นคำพูด ของกลุ่มคนที่นิยมและชื่นชอบการเลือกซื้อสินค้ามือ สอง ซึ่งเป็นวิถีชีวิตของคนในสังคมสามจังหวัด ชายแดนภาคใต้ ที่ยังมีความสนุกสนานในการดำเนิน ชีวิตที่ดูเหมือนกับว่ายังเป็นอยู่อย่างปกติในบริบท ของสถานการณ์ความไม่สงบที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งแล้วในเขตอำเภอเมือง จังหวัด ปัตตานี จะมี แหล่งค้าผ้ามือสองหรือตลาดนัดมือ สอง ที่เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลาย ได้แก่ ตลาดนัด จะบังติกอ ตลาดนัดรูสะมิแล ซึ่งตั้งอยู่บริเวณ หน้า มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี และ ตลาดนัดแหลมนก หรือบางคนเรียกว่า ตลาดนัด นานาชาติ เพราะบริเวณดังกล่าว เป็นที่จับจ่ายใช้สอย ของชาวพม่า เขมร ที่มาขายแรงงานในจังหวัด ปัตตานี ที่มีความเป็นอยู่ที่กลมกลืนกับคนในพื้นที่ เมืองปัตตาน

สินค้ามือสอง ดร.นิเวศน์ เหมวชิรวรากร ตลาดสินค้า ?มือสอง? ในประเทศไทยนั้น คงต้องพูดว่ายังไม่พัฒนามากนักยกเว้นสินค้าบางอย่าง เช่น รถยนต์ เหตุผลที่สำคัญส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะเราไม่ใคร่มีบริษัทที่ตั้งใจหรือทุ่มเทในการที่จะเป็น ?ตัวกลาง? ในการซื้อขายสินค้ามือสองอย่างจริงจัง อีกเหตุผลหนึ่งที่อาจจะสำคัญยิ่งกว่าก็คือ คนไทยจำนวนไม่น้อยอาจจะมีความรู้สึกว่า การใช้สินค้าที่ ?ผ่านการใช้งานมาแล้ว? เป็นเรื่องที่ไม่น่าอภิรมย์ เป็นเรื่องที่ ?เสียศักดิ์ศรี? เป็นเรื่องที่จะทำให้ถูกมองว่า ?จน? หรือบางทีก็อาจจะรู้สึกว่าสินค้านั้นอาจจะเคยเกิด ?สิ่งที่ไม่ดี? มาก่อน ด้วยเหตุผลเหล่านี้ ทำให้ราคาของสินค้ามือสองต่ำกว่า ?สินค้าใหม่? มากแม้ว่าสินค้ามือสองบางชิ้นจะถูกใช้มาเพียงไม่กี่วัน ไม่กี่เดือน หรือไม่กี่ปี สินค้ายังอยู่ในสภาพที่ดีเกือบ ๆ เท่าสินค้าใหม่และอายุที่เหลือสำหรับการใช้งานยังยาวนานมาก ว่าที่จริง สินค้าบางชิ้นนั้น ก็คือสินค้าใหม่นั่นเอง เพียงแต่มันได้ผ่านการซื้อขายมาแล้ว เจ้าของไม่ใช่บริษัทผู้ขายเท่านั้นเอง ประเด็นอยู่ที่ว่า ในแง่ของ Value Investor เราควรซื้อสินค้ามือสองในสินค้าแต่ละกลุ่มที่มีตลาดมือสองไหม?